Ameixas coma puños

Ten mérito. A ameixeira do prado de abaixo, a carón do establo, caeu cun temporal. A metade da raíz quedou fóra e a outra metade aferrouse, ou máis ben aterrouse, ao chan coma ventosas. Na nosa indecisión de levantala ou arrincala completamente xa pasou un ano e alí quedou, deitada. Nin rastro de doenzas, verde, frondosa, volveu dar unha boa morea de froitos moradiños e doces.

ameixeira

raiz

ameixas1

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s